Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες πολίτες έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στις τράπεζες για πολλούς και διάφορους λόγους.

Οι σημαντικότεροι είναι οι παράνομες και καταχρηστικές χρεώσεις, οι οποίες εξακολουθούν να υπάρχουν παρά τις ρητές αποφάσεις ελληνικών και ευρωπαϊκών νόμων.

Οι τράπεζες γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις αποφάσεις και συνεχίζουν να χρεώνουν ότι θέλουν στους πελάτες τους.

Παράλληλα, συνεχίζουν να χρησιμοποιούν άκυρους γενικούς όρους συναλλαγών, εξαπατώντας τους πολίτες.

Επίσης, δεν εφαρμόζουν τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σχετικά με τις προτάσεις ρύθμισης οφειλών, με αποτέλεσμα να κάνουν τελείως ασύμφορες και εκτός πραγματικότητας προτάσεις διευθέτησης οφειλών.

Τέλος, ποιος αλήθεια μπορεί να εμπιστευτεί τα χρήματά του σε μια τράπεζα όταν εξακολουθούν να υπάρχουν περιορισμοί στις κινήσεις κεφαλαίων, τα γνωστά σε όλους capital controls;

Πλέον όμως, δεν είναι μόνο οι Έλληνες που δεν εμπιστεύονται τις τράπεζες. Είναι και οι δανειστές που έστω και αργά κατάλαβαν πως οι τράπεζες στην Ελλάδα είναι ένας ασθενής που διατηρείται με μηχανική υποστήριξη και δεν πρόκειται ποτέ να αναρρώσει.

Οι ξένοι, λοιπόν, διαπίστωσαν πως οι τράπεζες μετά από τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις όχι μόνο δεν είναι επενδύσιμες, αλλά χρειάζονται και άλλα χρήματα για να μην κλείσουν.

Οι δανειστές δεν μπορούν να καταλάβουν τι έγιναν τα χρήματα των ανακεφαλαιοποιήσεων, αφού αποδεδειγμένα δεν χρηματοδότησαν την ελληνική οικονομία και χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έκλεισαν.

Φυσικά, κανείς ούτε από την κυβέρνηση, ούτε από τις τράπεζες απαντάει στο ερώτημα τι έγιναν τα χρήματα από τις ανακεφαλαιοποιήσεις.

Την ίδια στιγμή οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της Ευρώπης (για την Τράπεζα της Ελλάδος ούτε λόγος), ανακαλύπτουν ότι οι τράπεζες στην Ελλάδα εμφανίζουν προβληματικά δάνεια αξίας 6 δις ως υγιή, εξαπατώντας τους πάντες και καλύπτοντας έτσι στρατηγικούς κακοπληρωτές.

Οι τράπεζες για να παρουσιάσουν ένα “κόκκινο” δάνειο ως “πράσινο” επιμηκύνουν το χρόνο αποπληρωμής του, μειώνουν το επιτόκιο και καθορίζουν μια ελάχιστη δόση παρά την επιβάρυνση των εγγυήσεων.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ο SSM δεν είναι καθόλου ευχαριστημένοι με αυτά που ανακάλυψαν και μάλλον έχει κλονιστεί οριστικά και αμετάκλητα η εμπιστοσύνη τους προς τις τράπεζες της χώρας.

Παράλληλα, έρχεται το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και χαρακτηρίζει «αδύναμους» τους ισολογισμούς των ελληνικών τραπεζών και επισημαίνει ότι ο κλάδος χρειάζεται κεφαλαιακά αποθέματα, προκειμένου να υπάρξει επανέναρξη της βασικής λειτουργίας των τραπεζών, δηλαδή της παροχής δανείων σε επιχειρήσεις και της ουσιαστικής χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας.

Το ΔΝΤ τονίζει ότι οι τράπεζες θα πρέπει να στοχεύουν σε λύσεις αναδιάρθρωσης που επιδιώκουν την επιστροφή των δανειοληπτών σε μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα και θα πρέπει να προσπαθήσουν να επιταχύνουν τις διαγραφές κόκκινων δανείων.

Οι τράπεζες στην Ελλάδα, πλέον, έχουν μείνει μόνες τους με μοναδικούς συμπαραστάτες τα πολιτικά κόμματα και τα Μέσα μαζικής Ενημέρωσης.

Οι ξένοι έχουν καταλάβει ότι τα χρήματα των τραπεζών δεν πήγαν στην χρηματοδότηση της οικονομίας, αλλά στη χρηματοδότηση κομμάτων και ΜΜΕ με τη μορφή θαλασσοδανείων.

Χάνοντας την υποστήριξη των δανειστών οι τράπεζες θα πέσουν μαζί με την πτώση του πολιτικού συστήματος που τις διατηρεί μόνο και μόνο για να επωφελείται το ίδιο. Όπως όλα δείχνουν οι μέρες του είναι μετρημένες…

danioliptes.gr