Για όσους αναρωτήθηκαν γιατί η κυβέρνηση «άνοιξε» δήθεν πρώτα τα δικαστήρια στις 27 Απριλίου, μετά το lockdown, η απάντηση είναι μία. Για τις τράπεζες φυσικά. Η λίγες διαδικασίες που επιτράπηκαν ήταν για να εξυπηρετήσουν τραπεζικές απαιτήσεις.

Ήδη από το άνοιγμα των δικαστηρίων έως τώρα τα τραπεζικά ιδρύματα και τα fund έχουν εκδώσει πάνω από 1.500 διαταγές πληρωμής σε βάρος δανειοληπτών. Δηλαδή την ώρα που η οικονομία ήταν σε παύση, η αγορά νεκρή και οι πολίτες περίμεναν τα 534 ευρώ το μήνα για να την βγάλουν, η κυβέρνηση επέτρεψε σε τράπεζες και fund να ξεκινήσουν αναγκαστικά μέτρα σε βάρος των δανειοληπτών.

Τι δεν καταλαβαίνεις; Μετά περιμένει κάποιος λογικά σκεπτόμενος ότι οι πολιτικοί αυτής της χώρας θα ενδιαφερθούν για την προστασία της κατοικίας και της περιουσίας του λαού; Αυτό εννοούσε «κουλτούρα πληρωμών» ο Άδωνις Γεωργιάδης; Κι αν ο αριθμός των 1.500 διαταγών πληρωμής μέσα σε 2,5 μήνες φαίνεται μεγάλος, ας σκεφτούμε τι θα γίνει από τον Σεπτέμβριο που θα λήξει η αναστολή πληρωμών σε δόσεις και ο λογαριασμός θα έρθει «φουσκωμένος», χωρίς προστασία και σε πολίτες με ρημαγμένο οικονομικό προϋπολογισμό.

Η δικαιολογία της κυβέρνησης ότι εφαρμόζει νομοθετικά μέτρα του Σύριζα δεν πείθει πλέον. Έχει ακέραιη την ευθύνη για την προστασία της πρώτης κατοικίας, ιδίως μετά τις συνέπειες της πανδημίας. Επειδή, όμως, αποδεικνύεται, ότι «αλλά λέει» και «άλλα κάνει» για τον Έλληνα υπερφορολογούμενο πολίτη ισχύει το «τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα…»