Νέα φούσκα έσκασε στα μούτρα των τραπεζών και όλων αυτών που προσπαθούν να αρπάξουν τα σπίτια των δανειοληπτών, στους οποίους όλοι οι δήθεν ειδικοί ρίχνουν την ευθύνη για τα κόκκινα δάνεια. Η νέα φούσκα ακούει στο όνομα distress funds. Οι γύπες που ήρθαν δήθεν για να σώσουν τις τράπεζες από το βραχνά και την απειλή των κόκκινων δανείων, αποκάλυψαν τελικά το πραγματικό τους πρόσωπο και τις πραγματικές τους προθέσεις, που δεν είναι άλλες από το να αρπάξουν σε εξευτελιστικές τιμές τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών, τα σπίτια αλλά και τις επιχειρήσεις των δανειοληπτών που αναγκάστηκαν να τα βάλουν υποθήκη για να δουν μια άσπρη μέρα, και να τα πουλήσουν σε άλλα ξένα κοράκια, τους λεγόμενους «επενδυτές» σε πολύ υψηλότερη τιμή με σκοπό να αντλήσουν υπερκέρδη από τη δυστυχία των Ελλήνων δανειοληπτών. Αυτό είναι που οι απανταχού ειδικοί και διεθνείς επιχειρηματίες αποκαλούν λύση στα κόκκινα δάνεια.

Όμως τα distress funds φανέρωσαν απροκάλυπτα τους ειδεχθείς σκοπούς τους, ενώ η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, τους έστρωναν το χαλί και τους άνοιγαν διάπλατα τις πόρτες της χώρας με συνεχή και αλλεπάλληλα ευνοϊκά νομοθετήματα και αποφάσεις για να έρθουν στην Ελλάδα και να δραστηριοποιηθούν. Τώρα δείχνουν τα δόντια τους τα distress funds και προσπαθούν να αρπάξουν τα σπίτια και τις επιχειρήσεις των Ελλήνων δανειοληπτών προσφέροντας στις τράπεζες εξευτελιστικές τιμές, ακόμα και κάτω από το 10% της αξίας των δανείων, για να τα πάρουν φτηνά και να τα εκμεταλλευτούν.

Και οι τράπεζες, που μέχρι τώρα έβλεπαν στα distress funds τον Μεσσία που θα τις σώσει από το υπέρτατο κακό των κόκκινων δανείων, τώρα διαπιστώνουν – πολύ αργά είναι η αλήθεια – αυτό που εμείς καταγγείλαμε από τη πρώτη στιγμή. Ότι τα distress funds δεν ήρθαν στη χώρα μας για να σώσουν κανέναν, αλλά για να αρπάξουν, να πλουτίσουν και να φύγουν για άλλες χώρες όπου η δυστυχία έχει πέσει πάνω στα κεφάλια και στις ζωές των αδύναμων.

Τρέχουν τώρα οι τράπεζες να βρουν λύσεις. Τρέχουν να ξεφύγουν από τη κακή κατάσταση που οι ίδιες ζητούσαν από τις πάντα πιστές και έτοιμες να τις εξυπηρετήσουν κυβερνήσεις να δημιουργήσουν για να ανοίξουν το δρόμο στα distress funds και να σωθούν. Διαπιστώνουν ότι η σωτηρία που προσδοκούσαν, δεν είναι τίποτε άλλο παρά αδηφάγες εταιρείες – κολοσσοί και συμφέροντα που δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για αν θα διασωθούν ή όχι ελληνικές τράπεζες ή αν θα πέσουν στην αφάνεια. Βέβαια, ακόμα και τότε, τα distress funds θα είναι εδώ για να προτείνουν νέα σωτηρία των ελληνικών τραπεζών. Να τις αγοράσουν σε τιμή ευκαιρίας και να εξαφανίσουν εξ ολοκλήρου τον ελληνικό τραπεζικό κλάδο. Και τότε, δεν θα υπάρχει κανείς για να ενισχύσει και να χρηματοδοτήσει την επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας στην Ελλάδα και την ελληνική επιχείρηση.

Τρέχουν λοιπόν αγχωμένες οι ελληνικές τράπεζες να ξεφύγουν από το τέρας που οι ίδιες δημιούργησαν, για να μην τις παρασύρει στην εξαγορά και στην αφάνεια. Και επαναφέρουν στο προσκήνιο τις Εταιρείες Ειδικού Σκοπού για να διαχειριστούν τα κόκκινα δάνεια. Για να σωθούν τόσο από τα 100 δις ευρώ και πλέον χρέη των κόκκινων δανείων και να επιστρέψουν στη κανονική λειτουργία τους. Και ψάχνουν λύσεις επί λύσεων και αναλύουν σενάρια επί σεναρίων.

Υπάρχει όμως μια λύση, δίκαιη και τίμια. Μια λύση που μπορεί να σώσει και τις τράπεζες, αλλά και τους ίδιους τους δανειολήπτες. Μια λύση που μπορεί να βοηθήσει τι τράπεζες να παίξουν το ρόλο που πρέπει στη πραγματική, αλλά και στην εθνική οικονομία και θα βοηθήσει και τη χώρα, να μείνουν τα χρήματα των δανειοληπτών στην Ελλάδα και να μην πάνε σε ξένες τράπεζες και σε ξένες χώρες, που θα συνεχίσουν να πλουτίζουν από την ελληνική οικονομική κρίση και από τη δυστυχία των Ελλήνων δανειοληπτών που κινδυνεύουν να χάσουν τη κύρια κατοικία τους και να μείνουν στο δρόμο μαζί με τις οικογένειές τους.

Να δοθούν τα κόκκινα δάνεια στους ίδιους τους δανειολήπτες. Να δώσουν οι τράπεζες τη δυνατότητα σε όσους έχουν κόκκινα δάνεια, να μπορέσουν με ευνοϊκούς όρους να αποπληρώσουν τα δάνειά τους. Να σώσουν οι δανειολήπτες τη κύρια κατοικία τους, τις επιχειρήσεις και την ακίνητη περιουσία τους και παράλληλα να σώσουν και τις ίδιες τις τράπεζες. Να ξεχάσουν οι τραπεζίτες τους εκβιασμούς και τα πιστοποιητικά «συνεργάσιμου» δανειολήπτη και να προτείνουν στους άτυχους αυτούς ανθρώπους, που η οικονομική κρίση τους έκανε άνεργους ή εργαζόμενους με μερική απασχόληση, βιώσιμες λύσεις για την αποπληρωμή των δανείων τους. Να προτείνουν λύσεις όχι μέχρι 12 ή 36 δόσεις επειδή δήθεν δεν μπορούν να γνωρίζουν ποια θα είναι η οικονομική κατάσταση της χώρας μετά από τρία χρόνια.

Να δείξουν οι τράπεζες το ανθρώπινο πρόσωπό τους. Αυτό που διαφημίζουν στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα. Να δείξουν ότι μπορούν να βρεθούν δίπλα στους δανειολήπτες και να τους στηρίξουν. Ότι μπορούν να βρεθούν δίπλα στους επιχειρηματίες που αναγκάστηκαν να υποθηκεύσουν το σπίτι τους ή την επιχείρησή τους. Κι αυτοί, είναι σίγουρο, ότι θα ανταποκριθούν και θα βοηθήσουν να σωθεί το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Γιατί κανένας Έλληνας δεν θέλει να χάσει το σπίτι του. Και κανένας Έλληνας δεν θέλει να δίνει τα χρήματα που βγάζει τίμια, με τη δουλειά του και τον ιδρώτα του προσώπου του, σε ξένες τράπεζες για να τα συγκεντρώνουν στα θησαυροφυλάκιά τους και τα χρηματοκιβώτιά τους για να ελέγχουν την ελληνική οικονομία και την ελληνική επιχείρηση.

Αν οι τράπεζες βοηθήσουν τους Έλληνες δανειολήπτες, πρέπει να είναι σίγουρες ότι κι αυτοί με τη σειρά τους θα σταθούν στον ύψος των περιστάσεων και να φερθούν όπως πρέπει και όπως επιβάλλει η σωτηρία της χώρας. Ιδού λοιπόν η ευκαιρία για τις τράπεζες να αποδείξουν με ποιον είναι. Άλλωστε, είδαν πλέον το πραγματικό πρόσωπο του σωτήρα που προσπάθησαν να φέρουν στη χώρα και στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

danioliptes.gr